قسمت قبل برنامهی دورهمــی، برنامهای مفرح و شاد نبود. سوگواره بود. هر ایرانی میهن پرستی با سخنان جناب جلیـــلی عرق شرم بر پیشانیش مینشست. .
"ابوالفـــــضل جلـــــیلی" فیلمساز توانمند و هنرمنــد برجستهای است که با تولید بیش از پانزده فیلم مــوفق در کارنامهی خود حق بزرگی بر گردن ایران و ایرانی دارد.
وقتی جلیــــلی در پاسخ سوال مهران مدیری گفت: <در ژاپـــن عموم مردم مرا شناخته و با انگشت اشاره میکنند> به شدت احساس خجالت و شرمندگی کردم. .
هنرمندی در قد و قامت ابوالفضل جلیلی که غلو نکردهام اگر بگویم در حد و اندازه کیارستمی و فرهادی، ستودنی و قابل احترام است، نباید این چنین مهجور باشد.
وقتی در جامعهای زندگی میکنیم که متولیان هنـــر، دولت و مسئولین کوچکترین اهمیتی برای هنر قائل نبوده، درک و شعورشان بیش از هنرنمایی هنرمندان جیرهخوار اطراف خود نیست حمایت از بزرگانی از این دست بر عموم ایرانیان لازم است.
باور کنید افتخار آفرینانی چون جلیـــلی با یک سلام و حال و احوال، یک قدردانی کوچک چنان انرژی گرفته ڪه به طور قطع در کار جدیدش موثر خواهد بود.
بیــــــاییــم همــــــدیــــگر را دوســـــت بـــــداریــــم و قــــــدردان هـــــــــم بــــاشیـــــــم.

ارسال نظر(3)