هميشه ديدن عكس‌هاي كودكي هنرمندان و شخصيت‌هاي برجسته از جذابيت خاصي برخوردار است. مثلاً مي‌توانيد تصور كنيد صاحب عكس فوق، بزرگ‌ترين كارگردان ايراني و كارگردان صاحب سبك جهاني شود كه در فرانسه، دانشجويان سينما بايد دو ترم «سينماي كيارستمي شناسي» پاس كنند.

اين نوجوان، كسي نيست جز دكتر علي شريعتي كه بي‌شك نقش مؤثري در اسلام شناسي ميان دانشجويان و روشنفكران دوران پهلوي داشته است و از مزينان سبزوار (روستايي در سبزوار) به روشنفكري بدل مي‌شود كه هنوز هم آثارش مورد بررسي و تحقيق قرار مي‌گيرد.

داريوش، چهره‌ي ماندگار موسيقي ايران در ميان عوام و خواص از محبوبيتي برخوردار است كه چهره‌ي معصومانه‌ي كودكانه‌اش آينده‌ي روشن او را هويداست.

      اين دختر خانم زيبا با موهاي بافته، روزي بازيگري سينماي ايران را تحول مي‌بخشد. اگر به تعداد انگشتان يك دست از برترين بازيگران زن ايران سخن بگوييم، ممكن نيست سوسن تسليمي جزء آنان نباشد. فقط اي كاش تسليمي جذاب نبود و مي‌توانست در كشورش هنرنمايي كند. واقعاً چرا جذابيت موجب شد هنرمند بزرگي مثل سوسن تسليمي را از دست بدهيم؟ بهرحال تسليمي آن قدر توانمند بود كه در سوئد، جزء آكادمي تئاتر شود و آثار بزرگي را پديد آورد.

آيا مي‌توانيد تصور كنيد اين كودك نازنازي، روزي پهلوان به‌نام ايران زمين شود و نامش هم‌چون پورياي ولي در كوي و برزن و خصوصاً تاريخ ثبت شود. آري، اين عكس متعلق به جهان پهلوان تختي است.

      به صاحب اين عكس مي‌آيد روزي صداي دورگه‌اش محبوبيتش را دو افزون كند. سينما و تلويزيون ايران هيچ‌گاه نام «خسرو شكيبايي» را از ياد نخواهد برد. يادش گرامي و روحش شاد باد.

اين نوجوان، روزي داستان‌نويسي پارسي را رنگ و بويي ديگر مي‌بخشد و روحش آن قدر از جسمش پيشي مي‌گيرد كه ديگر تاب نمي‌آورد. اين نوجوان صادق هدايت خالق آثار معروفي چون «بوف كور» است.